Η ανάγνωση μαζί με τη γραφή αποτελούν τα δύο θεμελιώδη στοιχεία του αλφαβητισμού ενός ανθρώπου. Γι αυτό τον λόγο, άλλωστε, μαθαίνονται στα παιδιά σε πρώιμη ηλικία από την πρώτη κιόλας τάξη της σχολικής τους ζωής. Ωστόσο, κάποια παιδιά, και δυστυχώς αρκετά στην εποχή που διανύουμε, παρουσιάζουν μαθησιακές δυσκολίες που εντοπίζονται είτε σε δυσκολία γραφής είτε σε δυσκολία ανάγνωσης είτε σε κάποια άλλη διαταραχή. Θα εστιάσουμε, λοιπόν, στην αναγνωστική ικανότητα και τα στάδια ανάπτυξής της σε παιδιά με ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και συγκεκριμένα με δυσλεξία, αφού πρώτα βέβαια αναφερθούμε στην εξελικτική πορεία της αναγνωστικής ικανότητας των παιδιών τυπικής ανάπτυξης. Στη συνέχεια, θα επισημάνουμε μεθόδους παρέμβασης και γνωστά θεραπευτικά προγράμματα που έχουν ήδη χρησιμοποιηθεί σε παιδιά με αναγνωστικές και μαθησιακές δυσκολίες, ενώ σε τελικό στάδιο θα αξιολογήσουμε τις προαναφερθείσες μεθόδους. Εν κατακλείδι, θα αναφερθούμε στα αναμενόμενα οφέλη του παρόντος εγχειρήματος.

Τι μας έχει κάνει τόσο απάνθρωπους; Η υπόθεση, ο σκοπός μου δεν είναι φιλανθρωπία, είναι αλληλεγγύη. Αν εξαιρέσουμε κάποιες αγωνιστικές, μαχητικές μειοψηφίες, εμείς οι υπόλοιποι στεκόμαστε, άλλοι αμέριμνοι και οι περισσότεροι τηλεορασόπληκτοι ή δικτυόπληκτοι να παρακολουθούμε δήθεν έκπληκτοι τα τεκταινόμενα, καπνίζοντες αρειμανίως! Ο πολιτισμός μας έχει αποτύχει, σωριάζεται μέσα σε μεγάλο θόρυβο! γίνεται μεγάλο βουητό. Δεν υπάρχει, είναι νεκρός, πεθαίνει αργά και βασανιστικά μέσα στα νερά της Μεσόγειος και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, στα πεδία των μαχών της σύγχρονης κοινωνίας της μοναξιάς, βομβαρδισμένος από «έξυπνα όπλα», το κέρδος, τις αγορές, τους αριθμούς, τους φορολογικούς παραδείσους, από Ρουβάδες, Γιουροβίζιον και πορνοστάρ! Από γεροντοπαραληρήματα και κάθε λογής φανατισμούς δίχως περιεχόμενο. Όλα αυτά είναι και δεν είναι η υπόθεση μου. Η βαθιά επιθυμία για καινούργιο, η τεράστια ανάγκη για το νέο, για το ζωντανό, αυτή είναι η υπόθεση, ο σκοπός Δεν είναι ουτοπία, είναι βιοτή, κοινοτισμός πραγματοποιήσιμος, φτιάχνεται μέρα με την ημέρα, και υπάρχει γύρω μας βέβαια είναι αντίθετη στην πατριαρχία, είναι αυτογνωσία, και αυτονομία, αυτοθέσμιση και αυτοοργάνωση, όχι κομματικά επιτελεία ούτε ανάθεση, ΕΙΝΑΙ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑ.